De totstandkoming van de film

In de zomer van 2010 vertrok documentairemaakster Sanne Bouwman voor het eerst naar het continent Afrika, het continent dat haar hart zou stelen. Ze ging met haar familie op vakantie naar Zuid-Afrika en genoot hier intens, maar besloot niet meer op deze manier te willen reizen (vanuit een bus en ‘neerkijken’ op de mensen), maar de volgende keer iets met de mensen samen te willen ervaren. Want een volgende keer zou er komen, daar was ze zeker van. Bij thuiskomst besloot ze verder te sparen om in oktober 2011 naar Kenia te kunnen gaan om hier 5 maanden in een weeshuis te wonen en te werken. Haar ervaring in Kenia zorgde ervoor dat ze het continent Afrika niet meer uit haar hoofd kreeg. Ze heeft zoveel moois meegemaakt, maar het was af en toe ook treurig en regelmatig wenste ze dat ze geneeskunde had gestudeerd zodat ze alle mensen die gezondheidshulp nodig hadden zou kunnen helpen. Helaas had ze geen geneeskunde gestudeerd, maar had ze zich gericht op media. Toen ze vertrok uit Kenia, besloot ze dan ook dat ze absoluut nog een keer terug zou komen om dan nog concreter te helpen, maar ze had nog geen idee hoe.

Bij thuiskomst vroegen vrienden van haar ouders wat ze nou met haar leven wilde en Sanne zei: “Iets met media en Afrika, maar dat gaat toch niet lukken.” “Nou”, zeiden die vrienden, “als je iets echt wilt dat kan het. Wat zou je bijvoorbeeld leuk vinden om in Afrika te doen?” Sanne antwoorde dat het haar grootste wens was om een documentaire te maken en awareness te creëren voor onderwerpen die naar haar mening meer aandacht nodig hadden. De vrienden van de familie bleken een kennis te hebben: Harrie van den Hout, van stichting Poor People’s Fund. Hij financierde wat projecten in Afrika en misschien zou hij wel geïnteresseerd zijn om een soort promotiefilm te creëren over de projecten. Sanne trok de stoute schoenen aan en mailde Harrie. Binnen een paar weken zaten ze een hele zondagmiddag bij elkaar op de koffie te kletsen over hun gedeelde passie: Afrika. Ze kwamen er al snel achter dat er genoeg onderwerpen waren die wat extra aandacht konden gebruiken. Ze besloten externe fondsen aan te schrijven en Harrie liet de productionele voorbereidingen aan Sanne over.

In januari 2013 lag het documentaire-plan klaar, kon er een crew gezocht worden en op 15 april 2013 was het dan eindelijk zo ver: de filmcrew ging samen met Harrie (toen 78 jaar) naar Zambia, om daar de documentaire Breaking Silent Shame op te nemen. De film gaat over vrouwen met incontinentie die veroorzaakt is door een te lange en gecompliceerde bevalling. De vrouwen hebben vaak hun baby verloren en worden na de bevalling verstoten door hun stammen en familie. Regelmatig volgt hierop een uitdrogings- of hongerdood in de jungle. Door 3 weken te verblijven in een Ziekenhuis in Chilonga (Our Lady’s Hospital), waar een fistel-reparatiekamp werd georganiseerd, konden zij de verhalen van de vrouwen vastleggen en konden zij de enorme verandering zien na de operaties.

Bekijk hieronder de officiële trailer